12 MART 1921 İSTİKLAL MARŞI'NIN KABÜLÜNÜN YILDÖNÜMÜ
Bağımsızlık sembolümüz olan, Mehmet Akif Ersoy'un sözlerini yazdığı, Osman Zeki Üngör'ün bestelediği gurur kaynağımız İstiklal Marşı'mızın kabulünün yıldönümünü yaşıyoruz. Milli marşımıza ilişkin bilgiler merak ediliyor. İstiklal Marşı'nın kabulünün bu yıl kaçıncı yılı, hangi tarihte kabul edildi?
İstiklal Marşı büyük şair Mehmet Akif Ersoy tarafından yazıldı, Osman Zeki Üngör tarafından bestelendi. Milli mücadeleyi en iyi yansıtan ve gururlandıran İstiklal Marşı'mızın kabulünün yıldönümü.
12 Mart 1921'de kabul edilen milli marşımızın kabulünün yıldönümünde tüm şehitlerimizi ve Mehmet Akif Ersoy ile Osman Zeki Üngör'ü saygıyla anıyoruz. İstiklal Marşının kabulü hangi tarihte gerçekleşti? İstiklal Marşı Mehmet Akif Ersoy tarafından ne zaman yazıldı? Bu yıl İstiklal Marşı'nın kabulünün kaçıncı yılı? İşte İstiklal Marşımız hakkında tüm merak edilenler...
İstiklal Marşının kabulünün 103.yılı gurur ve coşku ile kutlandı. Şairi ve bestecisi rahmetle anıldı.
İSTİKLAL MARŞININ KABÜLÜ
Tarih: 12 Mart 1921
Yer: Birinci Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM)
Şair: Mehmet Akif Ersoy
Besteci: Osman Zeki Üngör
KABÜL SÜRECİ
1920 yılında TBMM, milli bir marş yazılması için yarışma düzenledi.
Yarışmaya 724 eser katıldı. Mehmet Akif Ersoy'un "Kahraman Ordumuza" adlı eseri birinci seçildi. 12 Mart 1921 tarihinde TBMM tarafından milli marş olarak kabul edildi.
İSTİKLAL MARŞI
1. Kıta:
Korkma, sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak; Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak. O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak; O benimdir, o benim milletimindir ancak.
2. Kıta:
Çatma, kurban olayım çehreni ey nazlı hilal! Kahraman ırkıma bir gül… ne bu şiddet bu celal? Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal, Hakkıdır, Hakk'a tapan, milletimin istiklal!
3. Kıta:
Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım. Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım! Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım; Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.
4. Kıta:
Garbın âfâkı benî pür-nûr eder, yırtarım; Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var. Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îman ile yıkılasın? O sâyede, donanmam, yükselerek arşa var.
5. Kıta:
Ne büyüksün ki kanımın son damlasına kadar! Müstahakım sana, ey ecdâdımın rûhu, şehâdât! Ruhumun senden, ilâhî, şudur ancak emeli: Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli!
6. Kıta:
Bu ezanlar ki şehâdetleri dâvet eder. İşte rûhâniyetin secdeye varmış bedeni! Yâ İlâhî! Bu ezanlar ki şehâdetleri dâvet eder. Bu nasıl bir ateş ki yakar beni, yakar seni!
7. Kıta:
Bastığın yerleri “toprak!” diyerek geçme, tanı! Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı. Sen şehîd oğlusun, incitme, yazıktır atanı; Verme, dünyâları alsan da bu cennet vatanı.
8. Kıta:
Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki fedâ? Şühedâ fışkıracak toprağı sıksan şühedâ! Cânı, cânânı, bütün varımı alsan da, budur: Benim sevdâm vatanım, sevdâm milletimdir ancak.
9. Kıta:
Ruhumun senden, ilâhî, şudur ancak emeli: Değmesin ma’bedimin göğsüne nâ-mahrem eli! Bu ezanlar ki şehâdetleri dâvet eder. İşte rûhâniyetin secdeye varmış bedeni!
10. Kıta:
Ezberledik, sana ezberledik ebedî yeminimizi. Yemin ettik, milletimiz bir daha esir olmayacağız. Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makberini, Sana âşık o topraklarda yatmak olacaktır en büyük rütbemiz.